دو روز دیگر به انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افغانستان مانده است.
شعارهای رنگارنگ،بی محتوا،بی تضمین، بی خرج و مفت فراوان بر در و دیوار شهرها چهرۀ شهرها را زشت کرده است و من می دانم که مانند من بسیار کسانند که هنوز نتوانسته اند خود را قانع نمایند که :
- آیا روند این انتخابات تاکنون با شفافیت همراه بوده است؟
- آیا در شمارش آراء تقلب و جعل صورت نخواهد گرفت؟
- آیا در بین فهرست نامزدان می توانند فردی را که شایسته رأی و اعتمادشان هست پیدا کنند؟
- با چه کسی باید بیعت نمایند؟
مردم قلب و اندیشه خود را با یک دنیا امید و آرزو درون ورق رأی گذاشته به نامزدان انتخابات به امانت می سپارند.آیا این نامزدان چقدر در نگهداری و پاسداری از اندیشه و احساسات مردم ،خویشتن را مسوول می پندارند؟
حداقل در طی این دو ماه دروغ ها و لاف های زیادی از جانب بسیاری از نامزدان زده شده است و میلیون ها افغانی مصرف و یا از خزانه بیت المال و جیب مردم غارت شده است.
با چاپ 17 میلیون ورق رأی دهی و چاپ اوراق امتحانی و...نامزدان ریاست جمهوری می توان استنباط نمود که هر نامزد ریاست جمهوری حداقل 20 میلیون افغانی از هزینه و بیت المال عموم مردم مصرف کرده است که می توان با جمع 800 میلیون افغانی مصارف اوراق رأی دهی ایشان برای فرزندان این سرزمین که در فصل سرما و گرما زیر خیمه ها درس می خوانند حداقل 500 باب مکتب اعمار کرد.
با این وجود، مصارف نامرئی بسیار دیگری نیز از بودجه مردم گرسنه افغانستان توسط نامزدان صورت گرفته است که نمیتوان آن را محاسبه نمود.
دیروز وقتی با چند تن از همکاران درصحن اداره ایستاده بودیم،یکی از همکاران دیگر به طرف ما آمد وبعد از احوالپرسی نفری یک جلد جریده رنگی داد.
تعجب کردم که فلانی چطور زحمت کشیده و این جریدۀ رنگه را برای ما آورد و توزیع کرد.
وقتی متوجه صفحۀ آخر آن شدم عکس نیم صفحه ای ایشان بود که با چند شعار تکراری به عنوان کاندید شورای ولایتی خود نمایی می کرد.
من او را تا حدودی می شناختم زیرا چند سال در یک اداره با هم کار کرده بودیم.
وقتی چنین فضایی را می بینم دلم می خواهد یک گوشه تنها بنشینم و به حال مردم بیچاره و اسیر افغانستان زار زار گریه کنم که چه کسانی جسارت این را یافته اند که ادعای زعامت ایشان را نمایند!
متأسفانه فضایی ایجاد شده است که هر کس بدون هیچ مسوولیتی به هر کاری دست می زند و صرفاً منافع خویش را می بیند و دیگر هیچ و چه بازی ها که با این مردم نمی شود.
در میان فهرست نامزدان ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افراد فراوانی می توان یافت که از درک مسایل حتی جزئی سیاست،اقتصاد و اجتماع عاجز و ناتوانند.
در میان معاونین نامزدان ریاست جمهوری کسانی را می شناسم که با استفاده از پول های نامزدان توانسته اند منازلشان را به بلند منزل تبدیل نمایند.
در این میان شاید معاونین نامزدان ریاست جمهوری با اینکه در حاشیه قرار گرفته اند بیشترین سود را برده باشند.
در مورد نامزدان شوراهای ولایتی یک توصیه برایشان دارم که لطف کنند روابط شوراهای ولایتی و مقام ولایت را مطالعه نمایند و قبل از دادن شعارهای نا موزن ،قانون شوراهای ولایتی را یک بار از نظر مبارک بگذرانند تا ببینند که چه صلاحیت هایی دارند و برای مردم چه می توانند!
زیرا ممکن است از مصارف گزاف و نامزدی در آن پشیمان و نادم گردند.
بعضی مردم تصور می کنند که بعد از اعلان نتایج انتخابات ریاست جمهوری،تغییراتی خواهد آمد اما من بر این عقیده ام که چون نیت و تصمیمی برای آبادی وطن در نزد مقامات داخلی و خارجی وجود ندارد بنابر این وضعیت و سریال به همین روال همچنان ادامه خواهد داشت.
بنابر این دو روز مانده است به هیچ.
شعارهای رنگارنگ،بی محتوا،بی تضمین، بی خرج و مفت فراوان بر در و دیوار شهرها چهرۀ شهرها را زشت کرده است و من می دانم که مانند من بسیار کسانند که هنوز نتوانسته اند خود را قانع نمایند که :
- آیا روند این انتخابات تاکنون با شفافیت همراه بوده است؟
- آیا در شمارش آراء تقلب و جعل صورت نخواهد گرفت؟
- آیا در بین فهرست نامزدان می توانند فردی را که شایسته رأی و اعتمادشان هست پیدا کنند؟
- با چه کسی باید بیعت نمایند؟
مردم قلب و اندیشه خود را با یک دنیا امید و آرزو درون ورق رأی گذاشته به نامزدان انتخابات به امانت می سپارند.آیا این نامزدان چقدر در نگهداری و پاسداری از اندیشه و احساسات مردم ،خویشتن را مسوول می پندارند؟
حداقل در طی این دو ماه دروغ ها و لاف های زیادی از جانب بسیاری از نامزدان زده شده است و میلیون ها افغانی مصرف و یا از خزانه بیت المال و جیب مردم غارت شده است.
با چاپ 17 میلیون ورق رأی دهی و چاپ اوراق امتحانی و...نامزدان ریاست جمهوری می توان استنباط نمود که هر نامزد ریاست جمهوری حداقل 20 میلیون افغانی از هزینه و بیت المال عموم مردم مصرف کرده است که می توان با جمع 800 میلیون افغانی مصارف اوراق رأی دهی ایشان برای فرزندان این سرزمین که در فصل سرما و گرما زیر خیمه ها درس می خوانند حداقل 500 باب مکتب اعمار کرد.
با این وجود، مصارف نامرئی بسیار دیگری نیز از بودجه مردم گرسنه افغانستان توسط نامزدان صورت گرفته است که نمیتوان آن را محاسبه نمود.
دیروز وقتی با چند تن از همکاران درصحن اداره ایستاده بودیم،یکی از همکاران دیگر به طرف ما آمد وبعد از احوالپرسی نفری یک جلد جریده رنگی داد.
تعجب کردم که فلانی چطور زحمت کشیده و این جریدۀ رنگه را برای ما آورد و توزیع کرد.
وقتی متوجه صفحۀ آخر آن شدم عکس نیم صفحه ای ایشان بود که با چند شعار تکراری به عنوان کاندید شورای ولایتی خود نمایی می کرد.
من او را تا حدودی می شناختم زیرا چند سال در یک اداره با هم کار کرده بودیم.
وقتی چنین فضایی را می بینم دلم می خواهد یک گوشه تنها بنشینم و به حال مردم بیچاره و اسیر افغانستان زار زار گریه کنم که چه کسانی جسارت این را یافته اند که ادعای زعامت ایشان را نمایند!
متأسفانه فضایی ایجاد شده است که هر کس بدون هیچ مسوولیتی به هر کاری دست می زند و صرفاً منافع خویش را می بیند و دیگر هیچ و چه بازی ها که با این مردم نمی شود.
در میان فهرست نامزدان ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افراد فراوانی می توان یافت که از درک مسایل حتی جزئی سیاست،اقتصاد و اجتماع عاجز و ناتوانند.
در میان معاونین نامزدان ریاست جمهوری کسانی را می شناسم که با استفاده از پول های نامزدان توانسته اند منازلشان را به بلند منزل تبدیل نمایند.
در این میان شاید معاونین نامزدان ریاست جمهوری با اینکه در حاشیه قرار گرفته اند بیشترین سود را برده باشند.
در مورد نامزدان شوراهای ولایتی یک توصیه برایشان دارم که لطف کنند روابط شوراهای ولایتی و مقام ولایت را مطالعه نمایند و قبل از دادن شعارهای نا موزن ،قانون شوراهای ولایتی را یک بار از نظر مبارک بگذرانند تا ببینند که چه صلاحیت هایی دارند و برای مردم چه می توانند!
زیرا ممکن است از مصارف گزاف و نامزدی در آن پشیمان و نادم گردند.
بعضی مردم تصور می کنند که بعد از اعلان نتایج انتخابات ریاست جمهوری،تغییراتی خواهد آمد اما من بر این عقیده ام که چون نیت و تصمیمی برای آبادی وطن در نزد مقامات داخلی و خارجی وجود ندارد بنابر این وضعیت و سریال به همین روال همچنان ادامه خواهد داشت.
بنابر این دو روز مانده است به هیچ.
0 نظرات:
ارسال يک نظر
دوست من خوش آمدی