رمضان سال گذشته مؤفق شده بودم قرآن کریم را یکبار ختم نمایم و ابتدای رمضان امسال نیز تصمیم بر تجدید میثاق داشتم.
در روزهای اول و دوم رمضان ،روزانه یک جزء قرآن را به شیوه ترتیل قرائت نمودم اما روزهای بعد از آن به خاطر سستی،کاهلی و آمدن مهمان هایی از مزار شریف و عزیمت بدان بلاد، نتوانستم بدین مأمول دست یابم.
خلاصه بهانه زیاد است اگر بخواهم توجیه کنم!!!
روز بیستم رمضان بود و من از خودم اصلاً راضی نبودم زیرا هر روز مقصد من دشوارتر می نمود.
روز 20 رمضان فرصتی یافتم تا با خود خلوت کنم تنها من باشم و خدایم!
با خود گفتم:" ابراهیم! ماه رمضان رفت و تو از آن بی نصیب ماندی !
معلوم نیست که رمضان دیگر باشی یا نباشی!
حیف است که رمضان بگذرد و خدا از تو نگذرد و بخشیده نشوی!
بر خیز خدایت را یاد کن ،او یاری ات خواهد کرد!"
آرامش عجیبی داشتم،برخاستم وضو گرفتم به به نماز ایستادم.
گفتم :
"ای خدای بزرگ مرا در زندگی نعمتهایی بخشیده ای که توان شکرش در من نیست!
بار الها در من میل و رغبت اطاعت و عبادتت را افزون کن!
خداوندا مرا لحظه ای به خود وا مگذار که من سخت ضعیف و ناتوانم!
الهی مگذار اوقات زنده بودنم بی تو به سر شود و از نزدیکی و مصاحبت با تو محروم باشم.
زیرا بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود.
خدای مهربان مگذار در آوردگاه زمان جز در درگاه تو دست نیاز پیش دیگری کنم دراز!
و..."
سرور و شعف خاصی داشتم ، قرآن را باز کردم و از جزء اول شروع به قرائت کردم.
سه ساعت گذشت و من 5 جزء اول قرآن را بدون اینکه از جایم برخیزم قرائت کرده بودم.
روزهای دیگر که یک جزء را می خواندم احساس خستگی می کردم
ولی حالا هر چه بیشتر می خواندم احساس نیاز بیشتری می کردم.
امروز روز 22 رمضان است و من مؤفق شده ام 14 جزء قرآن را بخوانم.
امیدوارم بتوانم امسال هم قرآن را ختم نمایم.
در روزهای اول و دوم رمضان ،روزانه یک جزء قرآن را به شیوه ترتیل قرائت نمودم اما روزهای بعد از آن به خاطر سستی،کاهلی و آمدن مهمان هایی از مزار شریف و عزیمت بدان بلاد، نتوانستم بدین مأمول دست یابم.
خلاصه بهانه زیاد است اگر بخواهم توجیه کنم!!!
روز بیستم رمضان بود و من از خودم اصلاً راضی نبودم زیرا هر روز مقصد من دشوارتر می نمود.
روز 20 رمضان فرصتی یافتم تا با خود خلوت کنم تنها من باشم و خدایم!
با خود گفتم:" ابراهیم! ماه رمضان رفت و تو از آن بی نصیب ماندی !
معلوم نیست که رمضان دیگر باشی یا نباشی!
حیف است که رمضان بگذرد و خدا از تو نگذرد و بخشیده نشوی!
بر خیز خدایت را یاد کن ،او یاری ات خواهد کرد!"
آرامش عجیبی داشتم،برخاستم وضو گرفتم به به نماز ایستادم.
گفتم :
"ای خدای بزرگ مرا در زندگی نعمتهایی بخشیده ای که توان شکرش در من نیست!
بار الها در من میل و رغبت اطاعت و عبادتت را افزون کن!
خداوندا مرا لحظه ای به خود وا مگذار که من سخت ضعیف و ناتوانم!
الهی مگذار اوقات زنده بودنم بی تو به سر شود و از نزدیکی و مصاحبت با تو محروم باشم.
زیرا بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود.
خدای مهربان مگذار در آوردگاه زمان جز در درگاه تو دست نیاز پیش دیگری کنم دراز!
و..."
سرور و شعف خاصی داشتم ، قرآن را باز کردم و از جزء اول شروع به قرائت کردم.
سه ساعت گذشت و من 5 جزء اول قرآن را بدون اینکه از جایم برخیزم قرائت کرده بودم.
روزهای دیگر که یک جزء را می خواندم احساس خستگی می کردم
ولی حالا هر چه بیشتر می خواندم احساس نیاز بیشتری می کردم.
امروز روز 22 رمضان است و من مؤفق شده ام 14 جزء قرآن را بخوانم.
امیدوارم بتوانم امسال هم قرآن را ختم نمایم.
خدایا مرا از جمله ی شاکرین نعمت هایت قرار ده.
خداوندا من می دانستم که هرچه بخواهم استجابت می کنی
ولی نه به این زودی و آسانی!
خداوندا من می دانستم که هرچه بخواهم استجابت می کنی
ولی نه به این زودی و آسانی!
سلام
پاسخ دادنحذفخداوند شما را همیشه شاکر داشته باشد.
طاعات و عبادات قبول و مرا هم از دعای خیر فراموش نکن