دو- سه روز قبل نشریه ای به نام "روز زن" را دیدم که تصاویر زنانی آب و رنگ دار با گیسوانی ریخته در آن چهره نمایی می کردند ومشخص بود که این شماره این نشریه از جانب دوستان خارجی!حمایت مالی شده بود- البته پاورقی پایین آن مرا مطمئن ساخت-.
این نشریه بیشتر به روز جهانی صلح پرداخته بود.
با دیدن تصاویر و مطالب آن ،یک روز قبل از روز جهانی صلح را به یاد آوردم که آقای کای آیده نماینده ی سازمان ملل متحد در افغانستان با دوستان افغانش به خاطر فرا رسیدن روز جهانی صلح کبوترانی را - که در قفس کرده بودند- با دستانشان آزاد نمودند.
نمایش جالبی بود برای نشان دادن صلح دوستی و صلح خواهی.
احساس کردم که دموکراسی دوستان خارجی ! نیز چنین است : اول ملتی- کبوتری- را در قفس می کنند،بعد که به اصطلاح خانگی شد آزادش می کنند و با او بازی ای مثل کفتر بازی می کنند.
دوستان خارجی ما همیشه عادتشان این است که همیشه زمان خانه کردن یا دانه دادن یا پرواز هر ملت – کبوتر- در دستان ایشان باشد.
دموکراسی ای را که آنها می خواهند در هر کشور دموکراسی می نامند و هر آنچه را که به مذاق ایشان سازگار نباشد ولو که به سود ملتی باشد نمی توان آن را دموکراسی نامید و یا...
این نشریه بیشتر به روز جهانی صلح پرداخته بود.
با دیدن تصاویر و مطالب آن ،یک روز قبل از روز جهانی صلح را به یاد آوردم که آقای کای آیده نماینده ی سازمان ملل متحد در افغانستان با دوستان افغانش به خاطر فرا رسیدن روز جهانی صلح کبوترانی را - که در قفس کرده بودند- با دستانشان آزاد نمودند.
نمایش جالبی بود برای نشان دادن صلح دوستی و صلح خواهی.
احساس کردم که دموکراسی دوستان خارجی ! نیز چنین است : اول ملتی- کبوتری- را در قفس می کنند،بعد که به اصطلاح خانگی شد آزادش می کنند و با او بازی ای مثل کفتر بازی می کنند.
دوستان خارجی ما همیشه عادتشان این است که همیشه زمان خانه کردن یا دانه دادن یا پرواز هر ملت – کبوتر- در دستان ایشان باشد.
دموکراسی ای را که آنها می خواهند در هر کشور دموکراسی می نامند و هر آنچه را که به مذاق ایشان سازگار نباشد ولو که به سود ملتی باشد نمی توان آن را دموکراسی نامید و یا...
با سلام
پاسخ دادنحذفالبته نه تنها دوستان خارجی بلکه من و تو هم دوست داریم این کار را بکنیم مهم این است که چرا این کبوتر به این سادگی قفس را بپذیرد و خلاف آنچه در ذات اوست را قبول کند.