دو روز پیش سرپرست وزارت مخابرات و تکنالوژی افغانستان، آقای امیرزی سنگین در مراسم افتتاحیه بخشی از فایبر نوری که افغانستان را با شبکه فایبر نوری پاکستان وصل می کند،اذعان داشت که در نتیجه اجرای چنین پروژه هایی خدمات مخابراتی به دسترس همه مردم قرار خواهد گرفت و سهولت برای گسترش خدمات انترنتی نیز فراهم می شود. وی علاوه نمود که از اول ماه جدی سال جاری نرخ استفاده از شبکه انترنت در یک ساعت که قبلاً بین 50 تا 60 افغانی بود تا 10 افغانی پایین می آید.
هرچند ارائه خدمات مخابراتی بهتر وایجاد سهولت بیشتر برای گسترش خدمات انترنتی یک عمل ارزشمند و قابل قدر است اما می خواهم اشاره به این داشته باشم که اگر خدمات انترنتی با قیمت بسیار نازل ارائه گردد و استفاده از انترنت بدون ابزارهای کنترول همگانی شود ،فکر می کنم که با توجه به کم سوادی عمومی در افغانستان،این عمل عواقب ناگوار و وخیمی را در رفتارهای اجتماعی مردم ما در برخواهد داشت.
ممکن است جامعه سنتی ما دچار بحران های عظیم فرهنگی و اجتماعی شود ویا به قولی : نه خورده از آشش،کور شود از دودش.
برهیچکسی پوشیده نیست که شبکه انترنت چه سهولت ها و مزایایی در زندگی بشر امروز دارد اما هر بذری در هر جا یک محصول را به بار نمی آورد.
جامعه امروزین افغانستان نیاز به ارتقاء سواد،شعور فرهنگی و اجتماعی دارد تا بتواند از چنین دستاوردهایی استفاده معقول نماید.این لقمه بزرگ ممکن است با معده اجتماعی افغانستان سازگار نباشد و معده جامعه افغانستان را به زخم معده و حتی سرطان معده دچار نماید.
آوردن هر چیز نو، نخست آموزش و فرهنگ استفاده از آن را می طلبد.همانطور که بذر دموکراسی صادراتی نمی تواند در تمام کشورها ثمر بخش باشد و هر کشور با توجه به فرهنگ و اخلاق اجتماعی،سطح اقتصاد وشعور مردم خود یک دموکراسی را تجربه می نماید، استفاده از فرآورده هایی چون انترنت نیز نیازمند بسیاری چیزهاست که فعلاً جامعه افغانستان فاقد آنهاست.
بنابر این نباید در اجرای چنین پروژه هایی بسیاری از مسائل دیگر را از یاد برد.
هرچند ارائه خدمات مخابراتی بهتر وایجاد سهولت بیشتر برای گسترش خدمات انترنتی یک عمل ارزشمند و قابل قدر است اما می خواهم اشاره به این داشته باشم که اگر خدمات انترنتی با قیمت بسیار نازل ارائه گردد و استفاده از انترنت بدون ابزارهای کنترول همگانی شود ،فکر می کنم که با توجه به کم سوادی عمومی در افغانستان،این عمل عواقب ناگوار و وخیمی را در رفتارهای اجتماعی مردم ما در برخواهد داشت.
ممکن است جامعه سنتی ما دچار بحران های عظیم فرهنگی و اجتماعی شود ویا به قولی : نه خورده از آشش،کور شود از دودش.
برهیچکسی پوشیده نیست که شبکه انترنت چه سهولت ها و مزایایی در زندگی بشر امروز دارد اما هر بذری در هر جا یک محصول را به بار نمی آورد.
جامعه امروزین افغانستان نیاز به ارتقاء سواد،شعور فرهنگی و اجتماعی دارد تا بتواند از چنین دستاوردهایی استفاده معقول نماید.این لقمه بزرگ ممکن است با معده اجتماعی افغانستان سازگار نباشد و معده جامعه افغانستان را به زخم معده و حتی سرطان معده دچار نماید.
آوردن هر چیز نو، نخست آموزش و فرهنگ استفاده از آن را می طلبد.همانطور که بذر دموکراسی صادراتی نمی تواند در تمام کشورها ثمر بخش باشد و هر کشور با توجه به فرهنگ و اخلاق اجتماعی،سطح اقتصاد وشعور مردم خود یک دموکراسی را تجربه می نماید، استفاده از فرآورده هایی چون انترنت نیز نیازمند بسیاری چیزهاست که فعلاً جامعه افغانستان فاقد آنهاست.
بنابر این نباید در اجرای چنین پروژه هایی بسیاری از مسائل دیگر را از یاد برد.
با سلام
پاسخحذفبه هرصورت قدمی است که برداشته شده است و به نظر من خوب است.
هرچند زمینه و فرهنگش ممکن است تا حدی متناسب با بذری که شما فرمودید سازگارر نباشد اما آمدنش به عنوان زمینه ساز دانش می تواند دلگرم کننده باشد