ابــــــراهیـــــم

مبارزه ی خارج از رینگ

2010-01-04T15:36:00.001+04:30

رد 17 تن و تأیید 7 تن از نامزد وزیران آقای کرزی از سوی ولسی جرگه افغانستان واکنش های متفاوت و متناقض مردم،نهادها و سازمان های دولتی و غیر دولتی را در قبال داشت.
من فکر می کنم در این نحوه ی برخورد ولسی جرگه با حکومت عوامل ذیل به مقیاس های متنوع دخیل بوده است:
1- تمایل شدید مردم برای تغییرات اساسی در کابینه پیشنهادی.
2- عدم تمایل شخص آقای کرزی به تأیید اکثر نامزد وزیران رد شده .
3- کمپاینی برای انتخابات پارلمانی زودرس و اعاده اعتماد مردم به نمایندگان ولسی جرگه.
4- تبلیغات ملل متحد و غربی ها برای رد یا تأیید بعضی نامزد وزیران.
5- عدم هماهنگی و توافق قبلی بین قوای مقننه و مجریه راجع به گزینش نامزدان.
6- عدم انسجام و وحدت نظر نمایندگان ولسی جرگه.
7- نداشتن ابزار کمپاین بعضی نامزد وزیران.
8- وجود گرایش های قومی.
9- نحوه ی برخورد قوه مجریه در طول 4 سال گذشته با ولسی جرگه.
یکی از دوستان که کارمند محلی ملل متحد در افغانستان است یک ماه پیش گفته بود که آقای کای آیده نماینده سازمان ملل متحد در افغانستان نظرش این بوده است که از میان وزرای سابق، 6 تن از کسانی که فعلاً رأی تأیید ولسی جرگه را اخذ کرده اند اشخاص مناسب وزارت اند.
بنابر این نمی توان برای این واکنش پارلمان،معیارهایی را مشخص ساخت.

خارج از خط

2009-12-17T11:07:00.002+04:30

طوفان بیانات و اظهارات جناب آقای کرزی در روز اول کنفرانس ملی مبارزه با فساد اداری،بذرهای امیدی را که قرار بود برای مبارزه با آفات فساد اداری در زمین افغانستان پاشیده شود ،فاسد کرد.

زمانیکه آقای کرزی بیانیه هایی را که دیگران برایش می نویسند در محافل و مجالس می خواند، سخنانی کمتر واقعی و بیشتر دیپلماتیک و انتزاعی است .
اما وقتی که آقای کرزی خارج از بیانیه های تحریری سخن می راند،نمی دانم چرا اکثراًً از چوکات وظایف و صلاحیت های خویش نیز خارج می شود.
موضع گیری های ایشان در قبال شهردار کابل،اذعان بر وجود فساد هولناک در افغانستان و... همه و همه حاکی از آن است که ایشان از محدوده ی صلاحیت های خویش خارج شده و مداخله آشکارا در صلاحیت های قوای دیگر مثل قوه مقننه و اداره لوی سارنوالی می نماید و شهردار کابل را با تمام عیوبی که خود بر آن شهادت میدهد پاک و معصوم معرفی می نماید.
آقای کرزی باید بداند که تنها رشوت دادن یا رشوت خوردن فساد اداری نیست ومجرم بودن و یا عدم مجرمیت (پاک بودن یا ملوث بودن)یک شخص را قضا باید تثبیت نماید نه ایشان.
متأسفانه این اظهارات ایشان نیت و اراده مبارزه با فساد اداری را که این روزها سخت شعار داده می شود ،زیر سوال می برد و نشانگر این موضوع است که آقای کرزی و حکومت جدید ایشان در مبارزه با فساد اداری هیچ گونه گام و اقدام عملی و واقعی برای تحصیل منافع افغانستان بر نخواهد داشت.

انترنت و جامعه افغانی

2009-12-08T09:53:00.000+04:30

دو روز پیش سرپرست وزارت مخابرات و تکنالوژی افغانستان، آقای امیرزی سنگین در مراسم افتتاحیه بخشی از فایبر نوری که افغانستان را با شبکه فایبر نوری پاکستان وصل می کند،اذعان داشت که در نتیجه اجرای چنین پروژه هایی خدمات مخابراتی به دسترس همه مردم قرار خواهد گرفت و سهولت برای گسترش خدمات انترنتی نیز فراهم می شود. وی علاوه نمود که از اول ماه جدی سال جاری نرخ استفاده از شبکه انترنت در یک ساعت که قبلاً بین 50 تا 60 افغانی بود تا 10 افغانی پایین می آید.

هرچند ارائه خدمات مخابراتی بهتر وایجاد سهولت بیشتر برای گسترش خدمات انترنتی یک عمل ارزشمند و قابل قدر است اما می خواهم اشاره به این داشته باشم که اگر خدمات انترنتی با قیمت بسیار نازل ارائه گردد و استفاده از انترنت بدون ابزارهای کنترول همگانی شود ،فکر می کنم که با توجه به کم سوادی عمومی در افغانستان،این عمل عواقب ناگوار و وخیمی را در رفتارهای اجتماعی مردم ما در برخواهد داشت.
ممکن است جامعه سنتی ما دچار بحران های عظیم فرهنگی و اجتماعی شود ویا به قولی : نه خورده از آشش،کور شود از دودش.
برهیچکسی پوشیده نیست که شبکه انترنت چه سهولت ها و مزایایی در زندگی بشر امروز دارد اما هر بذری در هر جا یک محصول را به بار نمی آورد.
جامعه امروزین افغانستان نیاز به ارتقاء سواد،شعور فرهنگی و اجتماعی دارد تا بتواند از چنین دستاوردهایی استفاده معقول نماید.این لقمه بزرگ ممکن است با معده اجتماعی افغانستان سازگار نباشد و معده جامعه افغانستان را به زخم معده و حتی سرطان معده دچار نماید.
آوردن هر چیز نو، نخست آموزش و فرهنگ استفاده از آن را می طلبد.همانطور که بذر دموکراسی صادراتی نمی تواند در تمام کشورها ثمر بخش باشد و هر کشور با توجه به فرهنگ و اخلاق اجتماعی،سطح اقتصاد وشعور مردم خود یک دموکراسی را تجربه می نماید، استفاده از فرآورده هایی چون انترنت نیز نیازمند بسیاری چیزهاست که فعلاً جامعه افغانستان فاقد آنهاست.
بنابر این نباید در اجرای چنین پروژه هایی بسیاری از مسائل دیگر را از یاد برد.

دولت بی وزیر و پارلمان

2009-12-03T11:41:00.000+04:30

قرار است در یکی دو روز آینده ،فهرست وزرای پیشنهادی و رؤسای ( امنیت ملی،بانک مرکزی،سره میاشت و لوی سارنوالی) حکومت افغانستان از جانب رئیس جمهور افغانستان غرض تأیید به ولسی جرگه ارسال شود.
به احتمال زیاد در این لیست کسانی هم(حداقل 6 تن) شامل خواهند بود که فعلاً وظایف وزرا را به نام سرپرست انجام می دهند.
در اینجا می خواهم راجع به یک موضوع حقوقی راجع به ارسال فهرست وزرا و رؤسای پیشنهادی نکاتی را یاد آور شوم.
وزراء و رؤسای یاد شده در حالات ذیل از وظیفه منفصل می شوند:
1- عزل از جانب رئیس جمهور ( مطابق فقره 11 ماده قانون اساسی افغانستان).
2- استعفاء و قبول آن از جانب رئیس جمهور (بر مبنای فقره 11 ماده قانون اساسی).
3- محکوم شدن از جانب محکمه خاص به دلیل ارتکاب جرایم ضد بشری،خیانت ملی و یا سایر جرایم ( بر اساس ماده 78 قانون اساسی).
4- سلب اعتماد از جانب ولسی جرگه (مطابق ماده 92 قانون اساسی).
5- وفات به هر دلیلی.
6- دچار شدن به مریضی صعب العلاج و یا حالاتی که مانع انجام وظایف وی شود.

در غیر این حالات، از نظر حقوقی وزرا و رؤسای یادشده کابینه قبلی نیازمند تأیید دوباره ولسی جرگه نمی باشند.زیرا آنان یک بار رأی تأییدی از ولسی جرگه گرفته اند و مبنایی برای دریافت رأی تأیید مجدد متصور نیست.
اما چون رئیس جمهور با صدور حکمی ،تمام وزراء را بعد از ادای سوگند ،در اوایل قوس به حیث سرپرست وزارت ها اعلان نمود ،می توان چنین توجیه کرد که چون ما فعلاً هیچ وزیری در حکومت نداریم بنابر این هر کسی که بخواهد موقعیت وزیر را احراز نماید باید از جانب رئیس جمهور به ولسی جرگه جهت گرفتن رأی تایید معرفی شود و رأی اعتماد بگیرد.

دوره نیکو و نهادینه شدن عفو مجرمین

2009-11-18T13:22:00.002+04:30

دیشب شبکه رادیو،تلویزیون ملی افغانستان ادارات دولتی در کابل را فردا پنجشنبه 28 عقرب 1388 به خاطر مراسم تحلیف وفاداری آقای حامد کرزی تعطیل اعلان کرد.
اعلان رخصتی عمومی یا قسمی باید مطابق قانون نافذه صورت گیرد.تصمیم به رخصتی ادارات دولتی کابل چه از جانب وزارت کار باشد چه از جانب شورای وزیران،یک نوع خلاف ورزی از قانون است.
زیرا انواع رخصتی های مأمورین دولت و رخصتی های عمومی در قانون کار جمهوری اسلامی افغانستان تذکر داده شده است.
بعد از تذکار 10 مورد رخصتی عمومی، در بند 11 ماده 41 قانون کار آمده است :
"سایر روزهایی که بنا بر تجویز دولت جمهوری اسلامی افغانستان،رخصتی عمومی تصویب و اعلان گردد."
بنابر این باید شورای وزیران پیشنهاد رخصتی 28 عقرب امسال را جهت تصویب به شورای ملی افغانستان تقدیم می کرد.در حالیکه دو هفته قبل اعلان شده بود که مراسم تحلیف ریاست جمهوری به تاریخ 28 عقرب صورت می گیرد،حکومت می توانست این پیشنهاد را روزها قبل به شورای ملی ارجاع می نمود تا طی مراحل قانونی آن انجام می شد اما این کار از جانب حکومت صورت نگرفت که خود نوعی بی اعتنایی و دهن کجی به پارلمان افغانستان را افاده می نماید.
شاید بعضی دوستان بگویند در این کشور هزاران مورد تخلف از قوانین وجود دارد اما این مطلب را برای این نوشتم که آقای کرزی نباید از روز اول زمامداری دور دوم خود به اعمال غیر قانونی دست می زد.
بنابر این باید به دوستانی که امید دارند که دولت آینده به حاکمیت قانون ارج گذارد باید گفت :
دوره ای که نیکوست از روز تحلیفش اش پیداست.
اگر اعضای پارلمان افغانستان نیز می خواستند تا حکومت آینده به پارلمان احترام قائل شود می توانستند – بدون در نظر داشت تمام خلاف ورزی های حکومت - در یک تصمیم مدنی بزرگ و واحد اعلان نمایند که چون آقای کرزی در این مورد خلاف قانون عمل کرده است هیچ یک از نمایندگان مردم در مراسم تحلیف اشتراک نخواهند کرد.
من مطمئن هستم که در این صورت مراسم تحلیف فردا برگزار نمی شد و در آینده نیز این درسی برای حکومت و الگویی برای پارلمان افغانستان می شد.
ولی حیف که کسی قدر خویش نمی داند و تا کسی خود را احترام نکند دیگران هرگز احترامش نمی کنند.

نهادینه شدن عفو مجرمین
نمایندگان ولسی جرگه در ارزیابی حسابات قطعیه سال 1387 دولت، امروز اذعان داشتند که وزارت زراعت در خریداری گندم برای ذخایر استراتژیک از قانون نافذه تدارکات تخلف ورزی نموده است.
همچنان وزارت امور داخله با استخدام بیش از یک هزار نفر در چوکات این وزارت باعث توسعه و انکشاف تشکیلاتی خود شده است در حالیکه این عمل ،خلاف قانون تشکیلات اساسی دولت و صدور جواز آن از صلاحیت های شورای ملی یا پارلمان است.
ولی وضعیت طوری است که ممکن است با تکرار تجارب قوه اجرائیه ،این قانون شکنی ها به دیده ی عفو و اغماض نگریسته شود.
اگر از وزرای محترم زراعت و امور داخله در این موارد استجواب صورت نگیرد فکر می کنم حیثیت پارلمان و خصوصاً ولسی جرگه در اذهان عمومی مورد سوال قرار خواهد گرفت.
نظارت از تطبیق قانون وظیفه پارلمان است و پارلمان می تواند با ابزارهایی که در دست دارد از خلاف ورزی ها پیشگیری نماید و در غیر آن، این عمل پارلمان خلاف قانون اساسی کشور است.

اعلان فوتی

2009-11-05T09:18:00.001+04:30

قانون اساسی افغانستان "وثیقه ی ملی مردم" وفات نمود.

به اطلاع مردم مجروح و داغدیده افغانستان رسانده می شود که قانون اساسی(مادر قوانین) افغانستان و حاکمیت قانون که توسط بابای قوانین و بعضی فرزندان ناخلفش در این چند سال، بارها مورد خشونت جسمی و روحی قرار گرفته بود و در خشونت های چند ماهه انتخابات ریاست جمهوری شوکه شده و به حالت کوما رفته بودند پس از اعلان کمیسیون انتخابات مبنی بر تقرر رئیس جمهور! بر اثر جراحات وارده جان به حق دادند.
مراسم فاتحه گیری قانون اساسی و طفل خردسال و ناکامش (حاکمیت قانون) در تمام ادارات و سازمان های غیر دولتی از امروز تا زمان نامعلومی برگزار می گردد.

از طرف عده ای از مجروحان حالت وخیم

رهایی فرید

2009-10-06T13:11:00.001+04:30

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند

دیروز احمد فرید قیومی را که مدت 38 روز در اسارت طالبان بود دیدم.
وقتی دوباره چهره ی خندان و متین اش را در مقابلم یافتم بیحد خوشحال شدم.
همانطور که انتظار داشتم و دلم گواهی میداد که باز فرید را می بینم بازسعادت نصیب شد و او را ملاقات کردم.
از خداوند می خواهم هر اسیر بی گناهی را که در بند است به دوستدارانش بازگرداند.

صلح سلیقه ای

2009-10-03T08:57:00.000+04:30

دو- سه روز قبل نشریه ای به نام "روز زن" را دیدم که تصاویر زنانی آب و رنگ دار با گیسوانی ریخته در آن چهره نمایی می کردند ومشخص بود که این شماره این نشریه از جانب دوستان خارجی!حمایت مالی شده بود- البته پاورقی پایین آن مرا مطمئن ساخت-.
این نشریه بیشتر به روز جهانی صلح پرداخته بود.
با دیدن تصاویر و مطالب آن ،یک روز قبل از روز جهانی صلح را به یاد آوردم که آقای کای آیده نماینده ی سازمان ملل متحد در افغانستان با دوستان افغانش به خاطر فرا رسیدن روز جهانی صلح کبوترانی را - که در قفس کرده بودند- با دستانشان آزاد نمودند.
نمایش جالبی بود برای نشان دادن صلح دوستی و صلح خواهی.
احساس کردم که دموکراسی دوستان خارجی ! نیز چنین است : اول ملتی- کبوتری- را در قفس می کنند،بعد که به اصطلاح خانگی شد آزادش می کنند و با او بازی ای مثل کفتر بازی می کنند.
دوستان خارجی ما همیشه عادتشان این است که همیشه زمان خانه کردن یا دانه دادن یا پرواز هر ملت – کبوتر- در دستان ایشان باشد.
دموکراسی ای را که آنها می خواهند در هر کشور دموکراسی می نامند و هر آنچه را که به مذاق ایشان سازگار نباشد ولو که به سود ملتی باشد نمی توان آن را دموکراسی نامید و یا...

به بهانه ی روز قدس

2009-09-28T09:25:00.001+04:30

به نام دادگستر

القدس لنا والارض لنا،الشرق لنا والغرب لنا
هر مرز مسلمان کشور ماست آئین حق هم رهبر ماست

سلام!
سلام بر قدس،سلام برتو ای اولین قبله من،ای پارۀ تن اسلام!
ای قدس!
ای آلبوم خاطرات در زنجیر،خاطرات مجروح واحساسات شکسته!
سلام بر تو ای یاد آور بغض های در گلو مانده وفریاد های در سینه خفته!
سلام بر تو ای راوی روایت روزهای آوارگی،روزهای حماسه وسنگ!
سلام بر تو ای سرزمین پیامبران بزرگ و اهل ایمان!
سلام بر تو که حتی شاهد شهادت وشکنجه های روزانه کودکان ونوجوانان مسلمانی بودی که می خواستند درسرزمین آبائی شان آزاد زندگی کنند.
ومن میدانم که دشمنانت می خواهند تا پیروان محمد تو را فراموش کنند وچنین بنمایند که تو از آنان نیستی وبخشی از سرزمین کشوری بیگانه به نام فلسطین هستی نه گوشه ای از هویت وسرزمین مسلمانان.
می خواهند بگویند که مردم عراق،فلسطین،لبنان،بوسنیا،ایران،سودان واندونزیا از ما نیستند!
اما من میدانم که فلسطین هم عضوی از پیکر واحد اسلامی است وکشورهای مسلمان همه جزئی از امت واحده اسلام هستند.
درد فلسطینی وعراقی درد یک افغان وشادی آنان شادی اوست.
مسلمان در جنوب آمریکا باشد یا شمال آفریقا،غرب اروپا باشد یا شرق آسیا همه جزئی از بدنه اسلام بوده با هم برادرند وغم وشادی هایشان مشترک است.
بگذار بگویند جهانی شدن،بگذار بگویند گلوبولیزیشن وجهان وطنی!
اما من میدانم که اینها فقط مقوله هائی است که می خواهند ملتها را پوک وپوچ وتهی بسازند،
ملتهایی بسازند بی تعصب،بی تفاوت،خنثی،اسیر وتسلیم و بی سلاح تا هرچه می خواهند با آنها کنند.
می خواهند من وفلسطینی،لبنانی،عراقی،ایرانی،مصری وآمریکائی ،عرب وعجم،سیاه وسفید ،شیعه وسنی مسلمان را بیگانه نشان دهند !
ومن میدانم که این ترفند جدیدی نیست!
سالهاست که دشمنان با این حربه بیگانگان را دوست ودوستان را برای ما بیگانه می نمایانند تا بتوانند اسلام را قطعه قطعه نموده لقمه ای راحت الحلقوم کرده هزم نمایند.
قتل ناحق مسلمانی هلاکت تمام مسلمین وحیات یک مسلمان زندگی تمام مسلمانان است.
دشمنان می کوشند تا ما مشترکات بزرگ واصلی خود را به باد فراموشی بسپاریم وهمیشه با اختلافات کوچک وفرعی در مسائل فقهی رو در روی یکدیگر قرار گیریم نه در کنار هم.
قدس بخش از هویت ما وزخم مشترک ماست!دشمنان می خواهند بگویند که کعبه وقدس با هم رابطه ای ندارند. اما دشمنان اسلام ومسلمانان بدانند که برای من کعبه وقدس یکی است.اشغال قدس اشغال کعبه است واسارت آن اسارت کعبه!
قبله در زنجیر است ومن چگونه می توانم آزاد باشم تا بر او نماز بگزارم.
آزاد کسی است که بر آزاد نماز بگزارد.

بخواهید تا اجابت کند!

2009-09-12T10:18:00.001+04:30

رمضان سال گذشته مؤفق شده بودم قرآن کریم را یکبار ختم نمایم و ابتدای رمضان امسال نیز تصمیم بر تجدید میثاق داشتم.
در روزهای اول و دوم رمضان ،روزانه یک جزء قرآن را به شیوه ترتیل قرائت نمودم اما روزهای بعد از آن به خاطر سستی،کاهلی و آمدن مهمان هایی از مزار شریف و عزیمت بدان بلاد، نتوانستم بدین مأمول دست یابم.
خلاصه بهانه زیاد است اگر بخواهم توجیه کنم!!!
روز بیستم رمضان بود و من از خودم اصلاً راضی نبودم زیرا هر روز مقصد من دشوارتر می نمود.
روز 20 رمضان فرصتی یافتم تا با خود خلوت کنم تنها من باشم و خدایم!
با خود گفتم:" ابراهیم! ماه رمضان رفت و تو از آن بی نصیب ماندی !
معلوم نیست که رمضان دیگر باشی یا نباشی!
حیف است که رمضان بگذرد و خدا از تو نگذرد و بخشیده نشوی!
بر خیز خدایت را یاد کن ،او یاری ات خواهد کرد!"

آرامش عجیبی داشتم،برخاستم وضو گرفتم به به نماز ایستادم.
گفتم :
"ای خدای بزرگ مرا در زندگی نعمتهایی بخشیده ای که توان شکرش در من نیست!
بار الها در من میل و رغبت اطاعت و عبادتت را افزون کن!
خداوندا مرا لحظه ای به خود وا مگذار که من سخت ضعیف و ناتوانم!
الهی مگذار اوقات زنده بودنم بی تو به سر شود و از نزدیکی و مصاحبت با تو محروم باشم.
زیرا بی همگان به سر شود بی تو به سر نمی شود.
خدای مهربان مگذار در آوردگاه زمان جز در درگاه تو دست نیاز پیش دیگری کنم دراز!
و..."
سرور و شعف خاصی داشتم ، قرآن را باز کردم و از جزء اول شروع به قرائت کردم.
سه ساعت گذشت و من 5 جزء اول قرآن را بدون اینکه از جایم برخیزم قرائت کرده بودم.
روزهای دیگر که یک جزء را می خواندم احساس خستگی می کردم
ولی حالا هر چه بیشتر می خواندم احساس نیاز بیشتری می کردم.
امروز روز 22 رمضان است و من مؤفق شده ام 14 جزء قرآن را بخوانم.
امیدوارم بتوانم امسال هم قرآن را ختم نمایم.

خدایا مرا از جمله ی شاکرین نعمت هایت قرار ده.
خداوندا من می دانستم که هرچه بخواهم استجابت می کنی
ولی نه به این زودی و آسانی!

حقیقتی چون اسطوره ها

2009-09-12T10:16:00.000+04:30

سلام بر
مالک قلبی که محبت تمامی انسانیت حتی "عبدالرحمن ابن ملجم" را در خود جای داده بود.
عدالت گستری که برای رعایت مساوات بر دستان برادرش"عقیل" آهن گداخته نهاد.
پهلوانی که قدرتمند عرب "عمربن عبدود" را بر خاک مذلت نشاند
و دروازه خیبر را با بازوان نیرومندش از جا برکند.
خزانه داری که در دیدار شخصی اش با اصحاب پیامبر "طلحه و زبیر" شمع بیت المال را خاموش ساخت.
نمازگزاری که در نماز چنان محو حق میشد که تیر از پایش می کشیدند و او درد آن را احساس نمی کرد.
خیر اندیشی که به قاتلش می گفت که "من خیر و نجات تو را می خواهم اما تو کمر به نابودی من بسته ای"!
عالمی که پیامبرش وی را دروازه شهر علم خواند و خود می گفت: بپرسید قبل از آنکه وفات شوم.
شجاع مردی که برای نجات پیامبر زمانش در بستر مرگ آرمید .
زمامداری که لباسش وصله ها و پینه های فراوان داشت و غذایش غذای فقیرترین افراد جامعه اش بود.
پدری که اسوه ها و قهرمانانی چون "حسن،حسین،زینب،ابوالفضل و.."تربیت کرد.
بخشنده ای که هر آنچه داشت می بخشید و با آستین اشک از گونه های یتیمان می چید.
همسری که فقط فاطمه را شایسته بود.
کارگری که چون چاه حفر می کرد در لحظه پیدایش آب ندا در می داد که آن را به مردم وقف کرده است.
سلام و درود من به تو شیر حق!
ای علی مرتضی!

شاید...

2009-09-12T10:08:00.000+04:30

سلطان محمد منادی خبرنگار "صبح بخیر افغانستان" و همکار روزنامه "نیویارک تایمز" که روز شنبه 14 سنبله سال جاری هنگامی که برای پوشش خبری رویداد بمباران هوایی نیروهای خارجی در منطقه ی چهادره ولایت کندز با خبرنگار ایرلندی – انگلیسی نیویارک تایمز "استیفن فارل "وارد این محل گردیده بود از سوی طالبان مسلح ربوده شد وسه روز بعد از این حادثه و اسارت نزد طالبان صبحگاه روز چهارشنبه 18 سنبله کشته و استیفن فارل رها شد.
این حادثه سوالات زیادی را در اذهان برخی ها خلق کرد!
به راستی چرا او کشته و استفن فارل نجات می یابد؟
چرا اجمل نقشبندی سر بریده می شود و ماسترو جیاکومو خبرنگار ایتالیوی رها می شود؟
شاید آنها افغان بودند و خارجی نبودند!
شاید ارزش اجرای عملیات را نداشتند!
شاید آنها به اندازه طالبان و خارجی ها ارزش تبادله را نداشته اند!
شاید گناهشان این بود که دریافته بودند طالبان و حامیان خارجی شان دست در یک کاسه دارند!
شاید دو فرزند کوچک و معصوم سلطان محمد منادی انگیزه مرگ پدر را در آینده دریابند ...
اگر دیر نشود!

اندیشه های فرا مردمی !

2009-08-23T10:40:00.002+04:30

انتخابات ریاست جمهوری هم با تمام دغدغه ها و دلواپسی هایش سپری شد و اعلان نتایج قطعی آن به نهایی شدن بررسی شکایت های انتخاباتی یعنی حد اقل حدود20 روز بعد از انتخابات موکول شد!
خیمه شب بازی که بیش از سه ماه پیش آغاز شده بود رو به پایان است و بازیگران آن می روند تا برای مراحل بعدی کار آماده شوند چون احتمال آن می رود که این انتخابات به دور دوم کشیده شود.
در این 20 روز چه بر سر آراء مردم و غیر مردم خواهد آمد خدا میداند!
من در این انتخابات اشتراک نکردم چون به نیت نیک برگزاری چنین انتخاباتی ایمان نداشته و ندارم.
کشور من صحنۀ انواع خیمه شب بازی و لابراتوار چک انواع سیاست های دشمنان دانا و دوستان نادان شده است.
در این انتخابات همانطور که انتظار میرفت انواع تخطی ها و تخلف ها اکثراً از سوی نهادهای مسوول آن صورت گرفت .
شور و اشتیاق انتخابات دور اول به هیچ وجه وجود نداشت.
زیرا انتظاراتی را که مردم از آن داشتند هرگز در عمل بدان دست نیافتند.
درست است که بعد از سال 2001 کیلومتر ها سرک ساخته شده و یا وجوه خزانه بیت المال افزایش یافته است .
اما کمک های میلیاردی جامعه جهانی و فرصت هایی که می شد بهترین استفاده را از آن برد به کجا رفت؟
باید لحظه ای درنگ کرد .
ما در این چند سال چه چیزها به دست آورده ایم و چه چیزهایی را از دست داده ایم؟
روابط و امنیت فردی و اجتماعی ما چقدر ارتقاء یافته است؟
سطح فرهنگ به عنوان زیر بنای زندگی اجتماعی چقدر بالا رفته است؟
اقتصاد ما چقدر صنعتی و ماندگار شده است تا به مرز خود کفایی برسیم؟
با وارد کردن دموکراسی صوری مردم به چه اندازه از مزایای دموکراسی بهره مند شده اند؟
امید به زندگی در بین مردم چقدر بالا رفته است؟
و...
تنها دلیلی که مردم به این حکومت تمکین کرده اند سابقه سیاه حکومت طالبان بوده است وگرنه مردم از این نظام چندان دل خوشی ندارند.
مردم ضرورت به نان و امنیت دارند نه به انتخابات صوری و بی محتوا .
آنان دریافته اند که این نوع انتخابات برایشان نان و امنیت نخواهد آورد.
آیا مردم 5 سال قبل با امنیت،آرامش خاطر و اطمینان بیشتری در انتخابات شرکت نکردند؟
پس چرا کمک های میلیاردی در این 5 سال در بهبود مسائل امنیتی و اقتصادی مردم تأثیری نداشته است.
یاد از مسائل فو ق الذکر هرگز به معنای طرفداری از نظام طالبان و یا همسو بودن با کاندید دیگری قابل قضاوت نیست .
اما آگاهان افغانستان را این همه خواب و سستی نسزد ومردم افغانستان شایسته ی این همه درد و رنج نیستند.
گاهی اوقات با خود می اندیشم که -به اصطلاح - روشنفکران این سرزمین در وضعیت های بحرانی کشور در کدام گوشه یا گوشه هایی خزیده اند؟
شاید لباس روشنفکری بر تن کرده اند اما در سر هوای گرایش های منحط قوم،زبان مذهب و... داشته اند و بدترین خیانت ها را در حق مردم مظلوم افغانستان آنان روا داشته اند!
شاید به همه چیز اندیشیده اند غیر از مردم!

دو روز مانده است به هیچ!

2009-08-18T09:40:00.000+04:30

دو روز دیگر به انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افغانستان مانده است.
شعارهای رنگارنگ،بی محتوا،بی تضمین، بی خرج و مفت فراوان بر در و دیوار شهرها چهرۀ شهرها را زشت کرده است و من می دانم که مانند من بسیار کسانند که هنوز نتوانسته اند خود را قانع نمایند که :
- آیا روند این انتخابات تاکنون با شفافیت همراه بوده است؟
- آیا در شمارش آراء تقلب و جعل صورت نخواهد گرفت؟
- آیا در بین فهرست نامزدان می توانند فردی را که شایسته رأی و اعتمادشان هست پیدا کنند؟
- با چه کسی باید بیعت نمایند؟
مردم قلب و اندیشه خود را با یک دنیا امید و آرزو درون ورق رأی گذاشته به نامزدان انتخابات به امانت می سپارند.آیا این نامزدان چقدر در نگهداری و پاسداری از اندیشه و احساسات مردم ،خویشتن را مسوول می پندارند؟
حداقل در طی این دو ماه دروغ ها و لاف های زیادی از جانب بسیاری از نامزدان زده شده است و میلیون ها افغانی مصرف و یا از خزانه بیت المال و جیب مردم غارت شده است.
با چاپ 17 میلیون ورق رأی دهی و چاپ اوراق امتحانی و...نامزدان ریاست جمهوری می توان استنباط نمود که هر نامزد ریاست جمهوری حداقل 20 میلیون افغانی از هزینه و بیت المال عموم مردم مصرف کرده است که می توان با جمع 800 میلیون افغانی مصارف اوراق رأی دهی ایشان برای فرزندان این سرزمین که در فصل سرما و گرما زیر خیمه ها درس می خوانند حداقل 500 باب مکتب اعمار کرد.
با این وجود، مصارف نامرئی بسیار دیگری نیز از بودجه مردم گرسنه افغانستان توسط نامزدان صورت گرفته است که نمیتوان آن را محاسبه نمود.
دیروز وقتی با چند تن از همکاران درصحن اداره ایستاده بودیم،یکی از همکاران دیگر به طرف ما آمد وبعد از احوالپرسی نفری یک جلد جریده رنگی داد.
تعجب کردم که فلانی چطور زحمت کشیده و این جریدۀ رنگه را برای ما آورد و توزیع کرد.
وقتی متوجه صفحۀ آخر آن شدم عکس نیم صفحه ای ایشان بود که با چند شعار تکراری به عنوان کاندید شورای ولایتی خود نمایی می کرد.
من او را تا حدودی می شناختم زیرا چند سال در یک اداره با هم کار کرده بودیم.
وقتی چنین فضایی را می بینم دلم می خواهد یک گوشه تنها بنشینم و به حال مردم بیچاره و اسیر افغانستان زار زار گریه کنم که چه کسانی جسارت این را یافته اند که ادعای زعامت ایشان را نمایند!
متأسفانه فضایی ایجاد شده است که هر کس بدون هیچ مسوولیتی به هر کاری دست می زند و صرفاً منافع خویش را می بیند و دیگر هیچ و چه بازی ها که با این مردم نمی شود.
در میان فهرست نامزدان ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی افراد فراوانی می توان یافت که از درک مسایل حتی جزئی سیاست،اقتصاد و اجتماع عاجز و ناتوانند.
در میان معاونین نامزدان ریاست جمهوری کسانی را می شناسم که با استفاده از پول های نامزدان توانسته اند منازلشان را به بلند منزل تبدیل نمایند.
در این میان شاید معاونین نامزدان ریاست جمهوری با اینکه در حاشیه قرار گرفته اند بیشترین سود را برده باشند.
در مورد نامزدان شوراهای ولایتی یک توصیه برایشان دارم که لطف کنند روابط شوراهای ولایتی و مقام ولایت را مطالعه نمایند و قبل از دادن شعارهای نا موزن ،قانون شوراهای ولایتی را یک بار از نظر مبارک بگذرانند تا ببینند که چه صلاحیت هایی دارند و برای مردم چه می توانند!
زیرا ممکن است از مصارف گزاف و نامزدی در آن پشیمان و نادم گردند.
بعضی مردم تصور می کنند که بعد از اعلان نتایج انتخابات ریاست جمهوری،تغییراتی خواهد آمد اما من بر این عقیده ام که چون نیت و تصمیمی برای آبادی وطن در نزد مقامات داخلی و خارجی وجود ندارد بنابر این وضعیت و سریال به همین روال همچنان ادامه خواهد داشت.
بنابر این دو روز مانده است به هیچ.

تو را چشم انتظارم

2009-08-17T08:09:00.000+04:30

دیروز از همکارانم شنیدم که طالبان فرید قیومی یکی از کارمندان ریاست روابط بین المللی ولسی جرگه را در راه بغلان- کندز اختطاف کرده اند و فعلاً هیچ اطلاعی از وی در دست نیست.
با شنیدن این موضوع دلم بسیار گرفت.
با خود اندیشیدم که در این وطن چه کسی مصوونیت دارد و اختطاف چیان از این مردم بیگناه چه می خواهند؟
فرید قیومی یکی از دوستانم است که هر وقت می دیدمش ،خوشحال میشدم و در دل می گفتم : فرید جان امیدوارم طراوت و شادی همیشه مهمان سیمایت باد.
ولی امروز دلم گرفته است و غم سنگینی بر سینه ام سنگینی می کند.
فرید جوانی متین و خوش برخورد بود و در عین حال خوش طبع و دوست داشتنی.
من می دانم او دوست داشت که یک سیاستمدار باشد و کارهای بزرگ انجام دهد اما هنوز برای انجام آن کوچک بود و باید سفرها می کرد تا پخته می شد.
آرزو دارم به آرزوهایش دست یابد.
دلم گواهی میدهد که او به زودی رها خواهد شد و چهرۀ خندان او را بازهم خواهم دید.
گاهی اوقات که فکر میکنم اگر او را دیگر نبینم، دلم فرو می ریزد!
این فکر بسیار آزارم می دهد.
دیروز در راه برگشت به منزل یادی از ربودن فرید شد و راننده ریاست ما گفت : بله دیده بودمش،خوب جوانی داشت!
این حرف راننده باز برایم تشویش خلق کرد که اگر خدای ناکرده فرید بازنگردد چقدر بر من ناگوار خواهد بود!
باورش برایم بسیار سخت بود و سعی می کردم چنین چیزی در ذهنم دیگر مجال خطور نیابد.
فرید با فرید هیچ گونه مشترکات قومی و مذهبی نداشتم و نه در یک دانشگاه باهم درس خوانده بودیم فقط مشترکات فکری می توانست ما را به هم نزدیک و صمیمی سازد.
هر چند تا شخصی را از دست ندهیم قدرش را نمیدانیم.
ولی چهرۀ همیشه متبسم او،مدام پیش رویم ظاهر می شود.
خدا کند به زودترین وقت بازگردد.
دلم برایش تنگ شده است.

گوشه ای از جهنم

2009-08-08T14:17:00.002+04:30

اینجا همان جائی است که اگر بخواهی وطنت را بسازی خانه ات خراب می شود و اگر خواسته باشی خانه ات را آباد کنی باید وطنت را خراب کنی.

اینجا جایی است که برای بدن های پاره پاره کودکان،زنان و مردان بیگناه "شیندند"،"کابل"،پروان" ،"بغلان" و "بالابلوک فراه" کسی اشکی نمی ریزد وبرنمی خیزد، فقط افسوس می خورد.

اینجا جائی است که کسی از تکه تکه کردن زادگاه آبائی و پارچه پارچه ساختن ملت نجیب خویش هراسی ندارد و از یتیم شدن کودکان دلش نمی لرزد.

اینجا تا کارد به استخوان نرسد کسی فریادی نمی زند،فقط ناله می کند.

اینجا هر کس به توان و قدرت خویش از خیانت دریغ نمی کند.اینجا به جای مبارزه و قیام فقط "محکوم" و به جای چاره جستن تنها"تقبیح" می کنند.

اینجا میرود تا فرهنگ غلامی و بردگی بار دیگر احیا شود.

می رود تا غیرت ملتی مظلوم و نجیب به تعطیلات دائمی برود و از این سرزمین رخت بربندد.

می رود تا یک سرزمین و یک ملت ،شمالی و جنوبی شود ،گرسنه و سیر و در نهایت دوست و دشمن.

می رود تا با گدایی ها و تکدی ها "قمارهای بزرگ" بازی شود.

می رود تا بیت المال به تاراج رود و مردم برای نان "خون" خود را بفروشند.

اینجا سرزمین گرسنگانی است که بر روی گنج می خوابند.

اینجا جائی است که برای دستیابی به مقام "بلند" باید انسانیت خود را "پایین" کنی.

اینجا سرزمینی است که شاعرانش فقط مرثیه می سرایند.

اینجا جائی است که ثروت و مقام معیار ارزیابی انسانیت و تقوا شمرده می شود.

اینجا جائی است که تاجران ملی!! صنعت "هوتل سازی" پیشه کرده اند.

اینجا جائی است که اگر همسایه نان نداشت من می توانم آرام وآسوده بخوابم!

اینجا جایی است که رسانه ها فقط برای صاحبان خویش می نویسند.

اینجا گوشه ای از جهنم است.

اینجا سرزمین عزیز و دوست داشتنی من "افغانستان" است.

سقوط انسان

2009-07-28T08:54:00.000+04:30

مرا از ریزش بمب های فسفری بیگانگان در ولایت فراه هراسی نیست،
مرا از سپری کردن شب های طولانی تنهایی ،
رنج های روزهای شکنجه زندان بیمی نیست
از نیامدن باران و آمدن خشکسالی ترسی نیست
از سقوط شهرم به دست طالبان خوفی نیست
از هجوم انتحاری های گمراه هراسی نیست

من از دیدن کودک هموطنم که بمب های یورانیومی دوستان خارجی
چهره اش را عوض کرده بود
نمی گریم

آنقدر که:
من از سقوط اخلاق در مردمم می ترسم

من از روزی می ترسم که گویند:
وطن یعنی چه ؟
شرافت چیست ؟
فداکاری و ایثار کیلویی چند؟

از لحظه ای بیمناکم که :
مردم گروگان پول و مقام شوند
مردم فروخته شوند
عشق آلوده شود
مسوولیت ها پایان یابد
دوستی و محبت قربانی منفعت ونیاز گردد
چاپلوسی و تملق،تواضع نامیده شود
حرام خوردن زیرکی و هوشیاری محاسبه شود
جوان باشد اما جوانی نه
جوان باشد اما امید و انگیزه نه
مصلحت های شخصی مادر قانون شود
مال بیت المال از مردم نباشد
قاضی شهر به میل سلطان حکم کند
گنهکار حاکم و بی گناه محکوم شود
قانون فقط برای مردم عادی وضع گردد
عده ای دین و خدا را در انحصار خود گیرند
خدا از محکمه و مسجد رانده شود
یا به آسمان ها و آخرت تبعید شود

من از لیلام و حراج ارزش های انسانی
می گریم
من از سقوط اخلاق و عاطفه ها
بر خود می لرزم

پرواز

2009-07-22T13:09:00.000+04:30

پرندۀ کوچک من

پرواز کن پرواز!
بپر بالا وبالاتر!
پرواز معنی ماست پرواز زندگی ماست

باز صیاد مکار دانه های رنگین ودامهای پنهان تری زیر چمن گسترانده است
چنان نی می نوازد که تو را به آواز خوانی وادارد تا شاید چشم بربندی و در دام افتی

اما آزادی را پاس دار !
آزادی به از آب و دانه است
در بلندای کوه های مغرور
در سینه دشت های پهناور
آزاد مردن به از ماندن در قفس های زیبا
مگر می توان پرواز را فراموش کرد
مگر می توان پرواز را از پرنده گرفت
مگر پرنده را توان انکار بهار است

مرا با پرندۀ خانگی هیچ خویشاوندی نیست
که او پیش از دوستی با من هم کاسه وهم سفرۀ صیاد است
اگر مرا سهمی از زندگی است
چرا آزاد نباشم
واگر سرنوشتم مرگ است
چرا در اوج آسمان آزاد نمیرم
زندگی آزاد ومرگ آسمانی
معنا وتفسیر پرواز است

دغدغه های تربوزی

2009-07-21T08:31:00.003+04:30

احساس تکانی در شانه هایم کردم ،همزمان صدای چند مؤذن محل شنیده می شد.

همسرم دوباره شانه هایم را تکان داد و گفت :بلند شو نماز بخوان! و گرنه قضا می شود.

- دیروز عصر تمرین فوتبال رفته بودم وشب هم دیر وقت خوابیدم،اصلاً حال و حوصله نماز خواندن را نداشتم-

در عالم خواب و بیداری گفتم: صحیح است،می خیزم، اما دوباره به خواب رفتم.

اما یک چیز مرا آزار میداد و به قول بعضی ها "یک چیز در دلم می گشت".

آیا دغدغه،این بود که بخوابم یانماز بخوانم یا چیز دیگری؟

نمیدانستم،ولی چیزی آرامم نمی گذاشت.شاید در خوا ب چرت می زدم.

بعد از چند دقیقه یادم آمد که این دلشوره از چه است!

دیروز از تمرین فوتبال که بر می گشتم یک تربوز کلان "هندوانه بزرگ" از دکان به خانه آوردم و نصف آن را بعد از صرف غذا نوش جان کردیم و نیم دیگر آن را- چون یخچال نداشتیم- به خاطر آنکه تا صبح نگندد در فضای سرد بیرون اتاق روی آبدان گذاشتم.

آری تمام دغدغه من در آن لحظه خواب و بیداری این بود که مبادا خواب بمانم و آفتاب روی نیم تربوز بیاید و آن را فاسد نماید.

گنده نشدن نیم تربوز خواب آرام از من ربوده بود نه قضا شدن نماز صبح.

بعد از ساعتی خواب و بیداری با یادآوری نیم تربوز ، فوری از جا برخاستم و نیم تربوز را از بیرون اتاق داخل آوردم و بعد رفتم سراغ وضو گرفتن.

اما آفتاب به من پوزخند می زد.

زندگی

2009-07-13T09:12:00.002+04:30

روز های تکراری می آیند ومیروند وما در چرخۀ شب وروز مدام می گردیم
به راستی زندگی چیست ؟وهدف از آن؟
بیایید به خود آییم و در زندگی خود تجدید نظر کنیم.
برگردیم از این بیراهۀ تکرار بیهودگی ها.
دست در دست خدا نهیم وبشناسیم چیزهائی را که سخت بدان معتقدیم :
خود وخدا را!
آنگونه که هست!نه آنگونه که معرفی اش کرده اند.
به راستی پشتیبانی عزیز ومهربان تر از خدا کیست؟
آیا او همیشه انسان را دوست نداشته و به او مقام ومنزلت دوستی با خویش را نداده است؟
او را اشرف مخلوقات وجانشین ومعتمد خویش در زمین قرار نداده است؟
آری! او به من وتو به حیث یک انسان همه چیز داده است.
اگر بخواهیم نعمت ها و داده های خداوند را برشمریم هرگز نتوان.
بیائید نعمت ها را بشناسیم زیرا بسیار چیزهای مرئی ونامرئی به من وتو داده که شاید کس دیگری را شایسته آن ندانسته است.
چرا باید غمگین باشم وقتی همدم وانیسی به این عزیزی ومهربانی با من است؟!
من شاد هستم که او بامن است وهمین مرا کافیست زیرا همه از اوست.
به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
تمام مخلوقات را دوست میدارم ،با چشم دوستی به آن می نگرم و از همه آنها لذت می برم.
هیچ چیز نمی تواند مرا از این زندگی زیبا به زندگی زشت و بیهودگی سوق دهد.
زیرا او با من است.
ما پیمان محکم بسته ایم و او استوارترین تکیه گاه ماست .
هدف من خدمت به آن حامی مهربان ورفیق شفیق است هر چند او به خدمت من نیازی ندارد اما این کار وسیله شکران نعمت هایش است.
زندگی می کند وزندگی می بخشد هر آن کس که بین خالق ومخلوق معرفت ومحبت می آفریند.
به یاد داشته باش :
زندگی را می توان
در بوی سبزه های نمناک دشت ها استشمام کرد.
در غرش امواج رودخانه وصدای آرام آب شنید.
در دعای مادری برای هدایت فرزندش احساس کرد.
در لذت نجام یک کار نیک چشید.
پس بیا عزیز من

زندگی کنیم آنچنان که شایسته است.

بابای قوانین

2009-07-09T10:37:00.004+04:30

دوشنبه 15 سرطان بود که اخبار 6 عصر تلویزیون خصوصی طلوع

به استناد یکی از رسانه های غربی خبر داد که پادشاه سرزمین ما "حامد کرزی"

با کما ل احترامات فائقه دستور رهایی پنج تن از قاچاقچیان مواد مخدر را

که دو سال پیش به جرم انتقال 120 کیلوگرام مواد مخدر دستگیر شده بودند،صادر نمود و به خاطر مصلحت وطن و وساطت بزرگان و متنفذین طی فرمان ملوکانه ای قلم عفو بر گناهان کبیره ایشان کشید.

در حالیکه گویا قوۀ قضائیه آقای کرزی آنان را به حبس 16 الی 18 سال (حبس دوام)محکوم نموده بود. مجازات حبس دوام مطابق قانون جزای نافذه افغانستان، بیشتر برای جزای جنایتکاران از سوی محکمه صادر می شود.

موضوع یاد شده انعکاس دو نتیجه را در بر دارد :

یا اعلیحضرت همایونی کرزی صاحب از موقف خویش کمال سوء استفاده را می نمایند و چون سلاطین جبار جنایتکاران آشنا را مورد عفو و بخشش قرار می دهند و یا قوۀ قضائیه ایشان خطای فاحش کرده و فیصله ناعادلانه صادر نموده اند.

در بند 18 ماده ی 64 قانون اساسی افغانستان "تخفیف و عفو مجازات مطابق به احکام قانون" یکی از صلاحیت های رئیس جمهور محسوب شده است اما نمی دانم که سلطان ما بر اساس احکام کدام قانون افغانستان 14 تا 16 سال حبس قاچاقچیان مذکور را بخشوده است .
سخنگو یا جارچی سلطان ما نیز در بیانات خویش ایشان را بی گناهانی خواند که قابلیت عفو پادشاه را یافته اند.
پس رها شدگان متذکره باید موقف خویش را در این مورد واضح ساخته طالب جبران خسارت و اعاده حیثیت شوند که چرا با وجود بی گناهی قوۀ قضائیه در حق ایشان چنین بی انصافی نموده است.

در قانون جزای نافذه افغانستان : "اسباب اباحت" یا به تعبیر دیگر" دلایل برائت" را : 1- استعمال حق 2- ایفای وظیفه 3- حق دفاع مشروع شمرده اند.

در این قانون "موانع مسوولیت جزایی" را نیز : 1- عوارض ادراک ( جنون و مرض عقلی)، سکر ( استعمال مواد مسکره) و سن (صغارت و مراهق) 2- فقدان اراده ( اکراه و اضطرار) ذکر کرده اند .

همچنین قانون جزای افغانستان "سقوط جرایم و جزاها" را منوط به دو شرط : 1- وفات متهم 2- عفو عمومی دانسته است .

اما عفو سلیقه ای پادشاه ما به شرایط هیچیک موافقت کامل ندارد.

بنابر این به قانونگذاران پیشنهاد می نمایم که واسطه شدن،میانجیگری بزرگان و متنفذین و مصلحت کشور را نیز به" اسباب اباحت،موانع مسوولیت جزایی و عوامل سقوط جرایم و جزاها"اضافه کنند.

همچنان با آوردن تعدیل در قانون اساسی، مرجع تشخیص مصلحت های کشور را آقای کرزی تسجیل نمایند.

به نظر من آقای کرزی خود را "بابای قوانین" می داند و هر آنچه که بخواهد با مادر قوانین"قانون اساسی" می کند.

البته من مدعی نیستم که به جز جناب کرزی صاحب در این کشور دیگر مقامات عالیه حقیقی و حقوقی چون قوای قضائیه و مقننه قانون شکنی نکرده اند.

اما می توانم بگویم که: هرچه بگندد نمکش می زنند وای به روزی که بگندد نمک

اما بابای قوانین "کرزی صاحب" در طول حد اقل پنجسال ریاست جمهوری خویش و پس از آن، آنقدر مادر قوانین " قانون اساسی را آزرده خاطر نموده و مورد انواع خشونت قرار داده است که دیگر مادر قوانین خواهان جدایی و طلاق است.

ولی این مادر بیچاره قوانین برای رهایی از وی به کجا پناه برد و به چه مرجعی شکایت نماید؟

هرچند سلطان ما "کرزی" به منظور دلسوزی به مادر قوانین وی را بارها به قوۀ قضائیه خویش راهنمایی نموده است.

اما این قوه نیز به خشونت بابای قوانین مشروعیت بخشیده است و آن را مصلحت آمیز دانسته است.

پس مادر قوانین برای دادخواهی و استرداد حقو ق خویش به که پناه برد؟

در جستجوی خویش

2009-07-09T10:29:00.001+04:30

این وبلاگ را با این امید و آرزو آغاز می کنم تا بتوانم راهی را برای یافتن "خویش" بازیابم.

آری! سالهاست که "خود" را در هیاهوی روزگار گم کرده ام.

دیگر از سالها "بیگانه"بودن خسته شده ام .

وقتی به راهی که در این چند سال آن را پیموده ام در این مسیر نشانی از "خویش" نمی یابم.

روزهایی بود که خود را خوشبخت ترین انسان جهان می دانستم:سرشار از توانایی و قدرت،استوار و مقاوم!

بی چیز و بی نیاز!

بی هیچ وابستگی به غیر و با همه دلبستگی به خدایی دانا،توانا،عادل،مهربان ودوست داشتنی!

می دانم که او هنوز هم مرا بیش از پدر و مادرم دوست می دارد و تنهایم نگذاشته است.

اما من بوده ام که حرمت حضور شکسته امو در محضر او ادب نگاه نداشته ام.

اما ای خدای مهربان از تو صمیمانه می طلبم که مرا و هیچ بنده ای را لحظه ای به خود وامگذاری .

مرا یاری کنی تا انسان باشم و انسان بمانم،آنگونه که تو می خواهی،آن انسانی که تو در مقابل فرشتگانت بدان افتخار نمایی.

به قول زنده یاد داکتر علی شریعتی:"خداوندا چه دشوار است انسان بودن و ماندن!چه رنجی می کشد آن کس که انسان است و از احساس سرشار است!"

الهی می دانم که به من نعمت های فراوان و بی شماری ارزانی داشته ای که من از محاسبه و شکران آن عاجر و ناتوانم.

پس از تو می خواهم که مرا از جملۀ سپاسگزاران و شاکرین درگاهت قرار دهی .

تو خود گفتی :

باز‌آ بازآ هر آنچه هستي بازآ گر كافر و گبر و بت‌پرستي باز‌آاين درگه ما درگه نوميدي نيست صد بار اگر توبه شكستي بازآ

من ایمان دارم که اگر یک گام به سوی تو بردارم تو صدها گام به سوی من خواهی آمد.

پس:

تو را من چشم در راهم...

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر

به پای سرو کوهی دام،

گرم یاد آوری یا نه،

من از یادت نمی کاهم.